Δια μέσου της διάβασης Πισοδερίου - Βίγλας, μέσα σε ένα υπέροχο δάσος από οξιές, στη συμβολή των βουνών Βέρνου και Βαρνούντας, αγγίζοντας τα 1500μ υψόμετρο και αρκετές στροφές, φτάσαμε στην Φλώρινα.
Λόγω της δυνατής βροχής όμως ήταν αδύνατη η περιήγηση στην πόλη.
Μετά από σύντομή στάση αποφασίζουμε να συνεχίσουμε προς την Έδεσσα.

Φτάνοντας κι αφού διασχίσαμε με άνεση την πόλη, κατευθυνθήκαμε προς τους καταρράκτες, μιας και ήταν η επιλογή μας για διανυκτέρευση.
Ακολούθησαν οι φωτογραφήσεις και μια μικρή βόλτα στην γύρω περιοχή.
Είχε ήδη νυχτώσει όταν επιστρέψαμε για ύπνο στην "BuBu" που μας περίμενε στο παρκιν, έξω από τους καταρράκτες. Κάποια περίεργη όμως ανησυχία που υπήρχε στον χώρο του πάρκιν, με διάφορα άτομα, τα οποία πότε σταματούσαν δίπλα μας και πότε μπαινόβγαιναν στα αυτοκίνητα τους αναχωρήσαμε άρον-άρον για τα λουτρά Πόζαρ στην περιοχή Λουτράκι Αριδαίας.

Σε τηλ. επαφή, ο καλός φίλος campermaniac εκ Κοζάνης (του οποίου οι συμβουλές και υποδείξεις ήταν πάντα χρήσιμες) φρόντισε για την συνάντηση μου με έτερον camperίστα, γνώστη της περιοχής, που τυχαία ανηφόριζε και αυτός προς την συγκεκριμένη τοποθεσία.

Και να που φτάσαμε στον ...Παράδεισο!!!
Το σκηνικό απερίγραπτο. Για μας πρωτόγνωρο.
Νερά, ποτάμια, καταρράκτες, υδρατμοί, κρύο, ζέστη, όλα μαζί……Μπορεί και νεράιδες….

Το πρωινό μας βρίσκει σε πριβέ πισίνα (είσοδος 15eur) να απολαμβάνουμε το ζεστό μπανάκι μας. Απόλαυση…Α ρε χλίδα….
Γνωριμία και κουβεντούλα με συναυτοκινούμενους που κατέφθαναν στον χώρο του πάρκιν (βρε μπας και είμαστε περισσότεροι από τα μέλη της ΕΛΑΤ ?)

Παρατείναμε την διαμονή μας και για δεύτερη νύχτα, που με βρίσκει στην εξωτερική πισίνα (χαβούζα όπως λέγεται) με εξωτ.θερμοκρασία 7oC και εσωτ. 37oC, με τους καταρράκτες να αντικαθιστούν τον κορυφαίο μασέρ και γω να το παίζω ….Τριανταφυλλόπουλος. Μόνο η σαμπάνια έλειπε….(η είσοδος εδώ είναι 2eur και το βράδυ δωρεάν)





Σημ. Καλό θάναι να αποφύγετε το μαγειρεμένο φαγητό στο εστιατόριο του χώρου. Τα δικά μας ήταν τουλάχιστον 5 ημερών.

Σε κοντινή απόσταση από εδώ μπορείτε να επισκεφθείτε και το Καιμακτσαλάν.

Δυστυχώς το όνειρο κρατάει λίγο και την επομένη αναχώρηση για…..Χαλκιδική